من و این

سلامتی خودم که خیلی تنهام و بی کس
سلامتی خودم که خیلی بغض قورت داده دارم
سلامتی خودم که حتی دوروبرم کسی نبوده تا واسش حرف بزنم
سلامتی خودم که از کسایی خستم که هر روز باید تفکراتشونو قبول کنم و بر پایه اونا زندگی کنم
سلامتی خودم که از هیچ کس خیر تو زندگیم ندیدیم ولی واسه همه نردبون دوستی بودم
سلامتی خودم که همه واسم تو زندگی مقطعی رفیق بودن
سلامتی این همه غم که نزدیکترین کسای زندگیمم ازش خبر ندارن